عده‌ای را بزرگ و سخنان‌شان را جنسی دیگر از دیگران قلمداد است.

گویی موسیقی را تنها بتهوون، نقاشی را تنها پیکاسو، سینما را تنها نولان، علم را تنها انیشتین، بزرگ‌منشی را تنها کوروش شاه و الی پایانِ بی پایان استـ.

چنان‌که مذکوران فرموده‌اند، نقل بحث شد و دیگر نبـاید بحثی شد، صحیح مطلق است.

چون بزرگ‌نامی چنان بذر پاشیده، پس همان است و همانـا. مَنطق است دیگر؟ شـیاف!

ملاک در هر حوزه‌ای، تسلط بر ساختار و محتوای آن است، نه نامِ شَهیری را شِناسی و نَقل قول از نامـداری

نقلِ فرموده را، در آن میان رضایت است که بحث جاری را به بهترین شکل بیان داشته و ابداع جمله‌ جدید، اتلافـِ وقت باشد امّا در همه حال و زمان و به صِرفـِ حکم نمـودن چون بزرگ نمودندی، روا نیست.

برخی از مردمان تلسط فرد بر حوزه‌ای را با تعداد نام‌های حفظی فرد، سنجش می‌کنند و پناه بر پناه.

لازم به ذکر است که بسیاری از سخنان جاری در فضای مـجازی غیرواقعی است. مگر کوروش شاه، کتابی داشته که کتابـ‌ها نقل قول از وی یافت می‌شود؟ یک کتیبه و چند سنگ‌ نوشته، نهایت باقی مانده از شخصِ وی و دیگر سخنان کذب است و کذبــ.

منبع اصلی مطلب : گزافــِ
برچسب ها :
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

درسایت : نقلـ قولـ، سخنـِ بزرگـان و دیـگر هیچـ.